Je komt aan op Hato en denkt “over vijf maanden kom ik pas weer op dit vliegveld”. Op dat moment klinkt vijf maanden echt als een eeuwigheid, maar als de vijf maanden voorbij zijn, voelt het of je gisteren bent aangekomen op vliegveld Hato.
Het klinkt cliché maar vijf maanden zijn inderdaad zo voorbij. Het waren vijf maanden om nooit meer te vergeten. Afgelopen maand ben ik veel vrij geweest en heb ik nog heerlijk van Curacao kunnen genieten. Natuurlijk heb ik ook voor het eerst in mijn leven de ‘altijd zo koude’ feestdagen; kerst en oud & nieuw in de warmte gevierd. Vooral oud & nieuw is mij enorm goed bevallen! Het was een waar spektakel. Overdag werden er overal pagara’s afgestoken en hing er een echte feestsfeer in de lucht. ‘s Avonds zijn we met een grote groep tot laat gaan dansen op Mambo Beach en in Cartouche. Al met al een geslaagd oud & nieuw-feest.
Op de dagen dat ik vrij was heb ik onder andere de Noordkant bekeken bij Shete Boka en ben ik naar Klein Curacao geweest. Klein Curacao is iets dat je gedaan moet hebben als je op Curacao bent. Ik ben er met de Mermaid-boot naar toegegaan en gelukkig niet zeeziek geworden!
Nog één weekend en dan is mijn avontuur op Curacao echt voorbij. Nooit zal ik spijt krijgen dat ik de stap heb genomen om een half jaar stage te lopen op dit prachtige eiland.
Verslag van Nicole Jongebloed in de februari-editie van Cpost.
[...] van Memento Vivi? aankomst Nicole Jongebloed stagiaire van september ‘08 – januari ‘09 afscheid Nicole Jongebloed stagiaire van september ‘08 – januari ‘09 aankomst Samantha de Vries stagiaire van februari ‘08 – juli ‘08 afscheid Samantha de [...]